Skip to content

NCERT Solutions for Class 7 Sanskrit Chapter 8 Hitam Manohari Cha Durlabham Vachah (PDF) – 2027

NCERT Solutions for Class 7 Sanskrit Chapter 8 Hitam Manohari Cha Durlabham Vachah – step-by-step answers to every exercise and in-text question of the chapter, as per the latest NCERT syllabus for 2027. Read them online or download the free question-answer PDF.

दीपकम् (कक्षा 7) का अष्टमः पाठः — हितं मनोहारि च दुर्लभं वचः कोई कथा नहीं, बल्कि दस सूक्तियों (सुभाषितों) का संग्रह है। आरम्भ में कक्षा का एक संवाद है जिसमें आचार्य बताते हैं कि ‘सूक्तिः’ इत्युक्ते ‘सुन्दरं वचनम्’ — और सूक्तियों में जीवनमूल्य छिपे रहते हैं। इसके बाद हर सूक्ति का पदच्छेदः, अन्वयः तथा भावार्थः दिया गया है। व्याकरण की दृष्टि से पाठ मकारलेखनम् (म् और अनुस्वार का नियम) तथा विभक्ति-निर्देश पर केन्द्रित है। नीचे पृष्ठ 85 से 95 तक की सारी सामग्री क्रम से हल की गई है — संवाद का प्रश्न, दसों सूक्तियों का अन्वय-अर्थ-भाव, वयम् अभ्यासं कुर्मः के प्रश्न १–८ (हर उपभाग सहित), योग्यताविस्तरः तथा परियोजनाकार्यम् और कार्यकलापः — पहले संस्कृत उत्तर, फिर कोष्ठक में हिन्दी अर्थ।

NCERT Solutions for Class 7 Sanskrit Chapter 8 Hitam Manohari Cha Durlabham Vachah PDF

All the answers are on this page below. The PDF also explains every answer – why it is right and how to check it – so download it for revision.

PDFChapterDownload
Solutions PDFHitam Manohari Cha Durlabham VachahView PDF

पाठ का हिंदी अनुवाद

प्रारम्भिक संवादः (पृष्ठ 85)
आचार्य ! अद्य मम माता माम् एकां सूक्तिं पाठितवती, ‘सत्यं वद, धर्मं चर’ इति।
एक छात्रा — आचार्य जी! आज मेरी माँ ने मुझे एक सूक्ति पढ़ाई — ‘सत्य बोलो, धर्म का आचरण करो।’
आचार्य ! ‘सूक्तिः’ इत्युक्ते कः अभिप्रायः ?
दूसरी छात्रा — आचार्य जी! ‘सूक्ति’ कहने का क्या अभिप्राय (अर्थ) है?
सूक्तिः इत्युक्ते ‘सुन्दरं वचनम्’। सूक्तिषु जीवनमूल्यानि निहितानि भवन्ति।
आचार्य — ‘सूक्ति’ का अर्थ है ‘सुन्दर वचन’। सूक्तियों में जीवन-मूल्य छिपे (समाए) रहते हैं।
महोदय ! सूक्तयः अस्मान् सन्मार्गं प्रति नयन्ति इति अहं श्रुतवान्।
एक छात्र — महोदय! मैंने सुना है कि सूक्तियाँ हमें सन्मार्ग (अच्छे रास्ते) की ओर ले जाती हैं।
सत्यम्। सूक्तयः जीवने अस्माकं मार्गदर्शनं कुर्वन्ति। संस्कृतसाहित्ये सूक्तीनां भाण्डागारः अस्ति।
आचार्य — सच है। सूक्तियाँ जीवन में हमारा मार्गदर्शन करती हैं। संस्कृत साहित्य में सूक्तियों का भण्डार है।
आचार्य ! अस्मासु कुतूहलं वर्धते। वयम् एताः सूक्तीः पठामः।
एक छात्रा — आचार्य जी! हमारे मन में उत्सुकता बढ़ रही है। हम इन सूक्तियों को पढ़ते हैं।
न केवलं पठामः अपितु स्मरामः, जीवने आचरामः च।
आचार्य — (हम इन्हें) केवल पढ़ते ही नहीं, बल्कि याद भी करते हैं और जीवन में इनका आचरण भी करते हैं।
सूक्तिः १ (पृष्ठ 86)
माता भूमिः पुत्रोऽहं पृथिव्याः ॥१॥
भूमि (हमारी) माता है, मैं पृथ्वी का पुत्र हूँ।
पृथ्वी अस्मान् माता इव लालयति पालयति च। अतः भूमिः अस्माकं सर्वेषां माता अस्ति।
भावार्थ — पृथ्वी माँ की तरह हमें दुलार करती है और हमारा पालन करती है। इसलिए भूमि हम सबकी माता है।
वयं सर्वे अस्याः पृथिव्याः सन्तानाः स्मः। एषा सर्वदा पूज्या अस्ति।
भावार्थ — हम सब इस पृथ्वी की सन्तान हैं। यह सदा पूजनीय है।
सूक्तिः २ (पृष्ठ 86)
न रत्नमन्विष्यति, मृग्यते हि तत् ॥२॥
रत्न (किसी को) नहीं ढूँढ़ता, वह तो (स्वयं) ढूँढ़ा जाता है।
हीरकादीनि रत्नानि ग्राहकस्य अन्वेषणं न कुर्वन्ति अपितु ग्राहकाः एव रत्नानाम् अन्वेषणं कुर्वन्ति।
भावार्थ — हीरे आदि रत्न ग्राहक को नहीं ढूँढ़ते, बल्कि ग्राहक ही रत्नों को ढूँढ़ते हैं।
तथैव अस्मासु यदि गुणाः सन्ति तर्हि गुणज्ञाः स्वयमेव अस्मान् अन्विष्य आगच्छन्ति।
भावार्थ — उसी प्रकार यदि हममें गुण हैं, तो गुणों को पहचानने वाले लोग स्वयं ही हमें ढूँढ़ते हुए आ जाते हैं।
सूक्तिः ३ (पृष्ठ 87)
शरीरमाद्यं खलु धर्मसाधनम् ॥३॥
शरीर ही निश्चय ही धर्म (कर्तव्य) के पालन का पहला साधन है।
यदि अस्माकं शरीरं स्वस्थम् अस्ति तर्हि वयं स्वकर्तव्यस्य पालनं कर्तुं शक्नुमः, अतः अस्माभिः स्वशरीरस्य रक्षा सर्वथा करणीया यतः शरीरम् एव धर्मपालनस्य प्रथमं साधनम् अस्ति।
भावार्थ — यदि हमारा शरीर स्वस्थ है, तो हम अपने कर्तव्य का पालन कर सकते हैं। इसलिए हमें अपने शरीर की रक्षा हर प्रकार से करनी चाहिए, क्योंकि शरीर ही धर्म-पालन का पहला साधन है।
सूक्तिः ४ (पृष्ठ 87)
क्षणशः कणशश्चैव विद्यामर्थं च साधयेत् ॥४॥
प्रत्येक क्षण (का उपयोग करके) विद्या और प्रत्येक कण (को जोड़कर) धन का अर्जन करना चाहिए।
ज्ञानं प्राप्तुं समयस्य निरन्तरम् उपयोगः करणीयः। एकस्य अपि क्षणस्य नाशः न करणीयः।
भावार्थ — ज्ञान पाने के लिए समय का लगातार उपयोग करना चाहिए। एक भी क्षण नष्ट नहीं करना चाहिए।
एवम् एव यदि कोऽपि धनस्य सङ्ग्रहं कर्तुम् इच्छति तर्हि सः निरन्तरं रूप्यकस्य सङ्ग्रहणं कुर्यात्।
भावार्थ — इसी प्रकार यदि कोई धन का संग्रह करना चाहता है, तो उसे लगातार (एक-एक) रुपये का संग्रह करना चाहिए।
‘क्षणत्यागे कुतो विद्या, कणत्यागे कुतो धनम्।’
भावार्थ — ‘क्षण को व्यर्थ गँवाने पर विद्या कहाँ से (मिलेगी), और कण को छोड़ देने पर धन कहाँ से (जुड़ेगा)?’
सूक्तिः ५ (पृष्ठ 88)
सुखार्थिनः कुतो विद्या, कुतो विद्यार्थिनः सुखम् ॥५॥
सुख चाहने वाले को विद्या कहाँ, और विद्या चाहने वाले को सुख कहाँ?
यः सदैव सुखम् इच्छति, परिश्रमं न करोति, अलसः अस्ति, सः कथं विद्यां प्राप्तुं शक्नोति ?
भावार्थ — जो सदा ही सुख चाहता है, परिश्रम नहीं करता, आलसी है, वह विद्या कैसे प्राप्त कर सकता है?
अतः यः ज्ञानं लब्धुम् इच्छति सः आलस्यं सुखं च त्यक्त्वा निरन्तरं विद्यार्जनं कुर्यात्।
भावार्थ — इसलिए जो ज्ञान पाना चाहता है, उसे आलस्य और सुख छोड़कर लगातार विद्या अर्जित करनी चाहिए।
सूक्तिः ६ (पृष्ठ 88)
गुणाः पूजास्थानं गुणिषु न च लिङ्गं न च वयः ॥६॥
गुणवान लोगों में (उनके) गुण ही पूजा (सम्मान) के योग्य होते हैं, न तो (उनका) लिंग (स्त्री या पुरुष होना) और न ही आयु।
गुणानां सर्वदा एव आदरः भवति। गुणवान् जनः पुरुषः स्त्री वा भवेत्, बालः वृद्धः वा भवेत्, सः सर्वदा पूजनीयः एव भवति।
भावार्थ — गुणों का सदा ही आदर होता है। गुणवान व्यक्ति चाहे पुरुष हो या स्त्री, बालक हो या वृद्ध, वह सदा पूजनीय ही होता है।
आदरस्य कृते लिङ्गम् आयुः वा महत्त्वपूर्णं न भवति।
भावार्थ — आदर के लिए लिंग या आयु महत्त्वपूर्ण नहीं होती।
सूक्तिः ७ (पृष्ठ 89)
मा ब्रूहि दीनं वचः ॥७॥
(तुम) दीनता भरे (दयनीय) वचन मत बोलो।
समाजे सर्वविधाः जनाः भवन्ति। केचित् साहाय्यं कुर्वन्ति।
भावार्थ — समाज में सब प्रकार के लोग होते हैं। कुछ लोग सहायता करते हैं।
केचित् केवलं विकत्थनं कुर्वन्ति, अतः स्वाभिमानी जनः यस्य कस्यापि पुरतः साहाय्यस्य याचनां न कुर्यात्।
भावार्थ — कुछ लोग केवल झूठी आत्म-प्रशंसा (डींग) करते हैं, इसलिए स्वाभिमानी व्यक्ति को किसी के भी सामने सहायता की याचना नहीं करनी चाहिए।
सूक्तिः ८ (पृष्ठ 89)
यस्तु क्रियावान् पुरुषः स विद्वान् ॥८॥
जो मनुष्य क्रियाशील है (सीखे हुए को करके दिखाता है), वही विद्वान है।
अर्जितस्य ज्ञानस्य जीवने आचरणेन, व्यवहारे च प्रयोगेण हि मनुष्यः वास्तविकः विद्वान् भवति न तु केवलम् अध्ययनेन।
भावार्थ — प्राप्त किए हुए ज्ञान को जीवन में आचरण में लाने से और व्यवहार में उसका प्रयोग करने से ही मनुष्य सच्चा विद्वान बनता है, केवल पढ़ने से नहीं।
विद्या अनुकूल-कर्मणा विना व्यर्था भवति। ‘ज्ञानं भारः क्रियां विना’।
भावार्थ — उसके अनुसार कर्म किए बिना विद्या व्यर्थ होती है। ‘क्रिया (आचरण) के बिना ज्ञान बोझ है।’
सूक्तिः ९ (पृष्ठ 90)
शीलं परं भूषणम् ॥९॥
शील (अच्छा चरित्र) सबसे बड़ा आभूषण है।
मनुष्यस्य आचरणम् एव श्रेष्ठम् आभूषणम् अस्ति। सदाचारं विना अन्ये गुणाः निरर्थकाः भवन्ति।
भावार्थ — मनुष्य का आचरण ही श्रेष्ठ आभूषण है। सदाचार के बिना अन्य गुण निरर्थक हो जाते हैं।
सूक्तिः १० (पृष्ठ 90)
हितं मनोहारि च दुर्लभं वचः ॥१०॥
जो वचन हितकारी भी हो और मन को हरने वाला (मनोहर) भी हो, ऐसा वचन दुर्लभ होता है।
केचन हितकारकं वचनं वदन्ति किन्तु तत् कठोरतया वदन्ति। केचन मनोरञ्जकं वाक्यं वदन्ति किन्तु तत् हितकारकं न भवति।
भावार्थ — कुछ लोग भलाई की बात कहते हैं, किन्तु उसे कठोरता से कहते हैं। कुछ लोग मन को अच्छी लगने वाली बात कहते हैं, किन्तु वह हितकारी नहीं होती।
तादृशं वचनं दुर्लभं भवति यत् हितकारकम् अपि स्यात्, मनोरमम् अपि स्यात्।
भावार्थ — ऐसा वचन दुर्लभ होता है जो हितकारी भी हो और मन को भाने वाला भी हो।

NCERT Solutions for Class 7 Sanskrit Chapter 8 Hitam Manohari Cha Durlabham Vachah – Questions and Answers

All questions of the chapter are answered below, in the order of the book – in-text questions, activities and the end-of-chapter exercises. Each answer is written the way you would write it in the exam.

पाठे विद्यमानः प्रश्नः — पृष्ठ 85पाठारम्भे कक्षायाः संवादः

संवादः
प्र.1आचार्य ! ‘सूक्तिः’ इत्युक्ते कः अभिप्रायः ?
उत्तर

आचार्यः उत्तरं ददाति — सूक्तिः इत्युक्ते ‘सुन्दरं वचनम्’ । सूक्तिषु जीवनमूल्यानि निहितानि भवन्ति ।
[‘सूक्ति’ का अर्थ है ‘सुन्दर वचन’। सूक्तियों में जीवनमूल्य छिपे हुए रहते हैं।]

पाठस्य सूक्तयः — पदच्छेदः, अन्वयः, भावार्थः — पृष्ठ 86–90दश सूक्तयः

सूक्तिः
सूक्तिः 1माता भूमिः पुत्रोऽहं पृथिव्याः ॥१॥
उत्तर

पदच्छेदः — माता भूमिः पुत्रः अहम् पृथिव्याः ।

अन्वयः — भूमिः माता (अस्ति), अहं पृथिव्याः पुत्रः (अस्मि) ।

अर्थः (हिन्दी) — पृथ्वी मेरी माता है और मैं पृथ्वी का पुत्र हूँ।

भावार्थः (पुस्तकानुसारम्) — पृथ्वी अस्मान् माता इव लालयति पालयति च । अतः भूमिः अस्माकं सर्वेषां माता अस्ति । वयं सर्वे अस्याः पृथिव्याः सन्तानाः स्मः । एषा सर्वदा पूज्या अस्ति ।

सूक्तिः 2न रत्नमन्विष्यति, मृग्यते हि तत् ॥२॥
उत्तर

पदच्छेदः — न रत्नम् अन्विष्यति मृग्यते हि तत् ।

अन्वयः — रत्नं न अन्विष्यति, तत् मृग्यते हि ।

अर्थः (हिन्दी) — रत्न (किसी को) नहीं ढूँढ़ता, उसे ही ढूँढ़ा जाता है।

भावार्थः (पुस्तकानुसारम्) — हीरकादीनि रत्नानि ग्राहकस्य अन्वेषणं न कुर्वन्ति अपितु ग्राहकाः एव रत्नानाम् अन्वेषणं कुर्वन्ति । तथैव अस्मासु यदि गुणाः सन्ति तर्हि गुणज्ञाः स्वयमेव अस्मान् अन्विष्य आगच्छन्ति ।

सूक्तिः 3शरीरमाद्यं खलु धर्मसाधनम् ॥३॥
उत्तर

पदच्छेदः — शरीरम् आद्यम् खलु धर्मसाधनम् ।

अन्वयः — शरीरं खलु आद्यं धर्मसाधनम् ।

अर्थः (हिन्दी) — शरीर निश्चय ही धर्म का पहला साधन है।

भावार्थः (पुस्तकानुसारम्) — यदि अस्माकं शरीरं स्वस्थम् अस्ति तर्हि वयं स्वकर्तव्यस्य पालनं कर्तुं शक्नुमः, अतः अस्माभिः स्वशरीरस्य रक्षा सर्वथा करणीया, यतः शरीरम् एव धर्मपालनस्य प्रथमं साधनम् अस्ति ।

सूक्तिः 4क्षणशः कणशश्चैव विद्यामर्थं च साधयेत् ॥४॥
उत्तर

पदच्छेदः — क्षणशः कणशः च एव विद्याम् अर्थम् च साधयेत् ।

अन्वयः — क्षणशः (एव) विद्यां, कणशः एव अर्थं च साधयेत् ।

अर्थः (हिन्दी) — मनुष्य को पल-पल (का उपयोग करके) विद्या और कण-कण (जोड़कर) धन अर्जित करना चाहिए।

भावार्थः (पुस्तकानुसारम्) — ज्ञानं प्राप्तुं समयस्य निरन्तरम् उपयोगः करणीयः । एकस्य अपि क्षणस्य नाशः न करणीयः । एवम् एव यदि कोऽपि धनस्य सङ्ग्रहं कर्तुम् इच्छति तर्हि सः निरन्तरं रूप्यकस्य सङ्ग्रहणं कुर्यात् । ‘क्षणत्यागे कुतो विद्या, कणत्यागे कुतो धनम् ।’

सूक्तिः 5सुखार्थिनः कुतो विद्या, कुतो विद्यार्थिनः सुखम् ॥५॥
उत्तर

पदच्छेदः — सुखार्थिनः कुतः विद्या कुतः विद्यार्थिनः सुखम् ।

अन्वयः — सुखार्थिनः विद्या कुतः (भवेत्), विद्यार्थिनः सुखं कुतः (भवेत्) ।

अर्थः (हिन्दी) — सुख चाहने वाले को विद्या कहाँ, और विद्या चाहने वाले को सुख (आराम) कहाँ ?

भावार्थः (पुस्तकानुसारम्) — यः सदैव सुखम् इच्छति, परिश्रमं न करोति, अलसः अस्ति, सः कथं विद्यां प्राप्तुं शक्नोति ? अतः यः ज्ञानं लब्धुम् इच्छति सः आलस्यं सुखं च त्यक्त्वा निरन्तरं विद्यार्जनं कुर्यात् ।

सूक्तिः 6गुणाः पूजास्थानं गुणिषु न च लिङ्गं न च वयः ॥६॥
उत्तर

पदच्छेदः — गुणाः पूजास्थानं गुणिषु न च लिङ्गम् न च वयः ।

अन्वयः — गुणिषु गुणाः (एव) पूजास्थानं (भवन्ति), लिङ्गं च न (भवति), वयः च न (भवति) ।

अर्थः (हिन्दी) — गुणवानों में गुण ही आदर के स्थान होते हैं, न लिङ्ग (स्त्री-पुरुष होना) और न आयु।

भावार्थः (पुस्तकानुसारम्) — गुणानां सर्वदा एव आदरः भवति । गुणवान् जनः पुरुषः स्त्री वा भवेत्, बालः वृद्धः वा भवेत्, सः सर्वदा पूजनीयः एव भवति । आदरस्य कृते लिङ्गम् आयुः वा महत्त्वपूर्णं न भवति ।

सूक्तिः 7मा ब्रूहि दीनं वचः ॥७॥
उत्तर

पदच्छेदः — मा ब्रूहि दीनम् वचः ।

अन्वयः — (त्वं) दीनं वचः मा ब्रूहि ।

अर्थः (हिन्दी) — तुम दीन (गिड़गिड़ाने वाला) वचन मत बोलो।

भावार्थः (पुस्तकानुसारम्) — समाजे सर्वविधाः जनाः भवन्ति । केचित् साहाय्यं कुर्वन्ति । केचित् केवलं विकत्थनं कुर्वन्ति, अतः स्वाभिमानी जनः यस्य कस्यापि पुरतः साहाय्यस्य याचनां न कुर्यात् ।

सूक्तिः 8यस्तु क्रियावान् पुरुषः स विद्वान् ॥८॥
उत्तर

पदच्छेदः — यः तु क्रियावान् पुरुषः सः विद्वान् ।

अन्वयः — यः तु क्रियावान् पुरुषः सः विद्वान् (भवति) ।

अर्थः (हिन्दी) — जो पुरुष क्रियाशील (कर्म करने वाला) है, वही विद्वान् है।

भावार्थः (पुस्तकानुसारम्) — अर्जितस्य ज्ञानस्य जीवने आचरणेन, व्यवहारे च प्रयोगेण हि मनुष्यः वास्तविकः विद्वान् भवति, न तु केवलम् अध्ययनेन । विद्या अनुकूल-कर्मणा विना व्यर्था भवति । ‘ज्ञानं भारः क्रियां विना’ ।

सूक्तिः 9शीलं परं भूषणम् ॥९॥
उत्तर

पदच्छेदः — शीलम् परम् भूषणम् ।

अन्वयः — शीलं परं भूषणम् (अस्ति) ।

अर्थः (हिन्दी) — शील (सदाचरण) ही सबसे श्रेष्ठ आभूषण है।

भावार्थः (पुस्तकानुसारम्) — मनुष्यस्य आचरणम् एव श्रेष्ठम् आभूषणम् अस्ति । सदाचारं विना अन्ये गुणाः निरर्थकाः भवन्ति ।

सूक्तिः 10हितं मनोहारि च दुर्लभं वचः ॥१०॥
उत्तर

पदच्छेदः — हितम् मनोहारि च दुर्लभम् वचः ।

अन्वयः — हितं मनोहारि च वचः दुर्लभं (भवति) ।

अर्थः (हिन्दी) — जो वचन हितकारी भी हो और मन को हरने वाला भी हो, वह दुर्लभ होता है।

भावार्थः (पुस्तकानुसारम्) — केचन हितकारकं वचनं वदन्ति किन्तु तत् कठोरतया वदन्ति । केचन मनोरञ्जकं वाक्यं वदन्ति किन्तु तत् हितकारकं न भवति । तादृशं वचनं दुर्लभं भवति यत् हितकारकम् अपि स्यात्, मनोरमम् अपि स्यात् ।

वयम् अभ्यासं कुर्मः — पृष्ठ 92प्र.1 — अधोलिखितानि वाक्यानि पठित्वा ‘आम्’ अथवा ‘न’ इति वदन्तु लिखन्तु च

अभ्यासः
प्र.1 (क)किं वयं पृथिव्याः पुत्राः पुत्र्यः च स्मः ?
उत्तर

आम् । वयं पृथिव्याः पुत्राः पुत्र्यः च स्मः ।
[हाँ। हम पृथ्वी के पुत्र और पुत्रियाँ हैं।]

प्र.1 (ख)किं रत्नम् अन्विष्यति ?
उत्तर

न । रत्नं न अन्विष्यति, तत् मृग्यते हि ।
[नहीं। रत्न नहीं ढूँढ़ता, उसे ही ढूँढ़ा जाता है।]

प्र.1 (ग)किं शीलं श्रेष्ठम् आभूषणम् अस्ति ?
उत्तर

आम् । शीलम् एव श्रेष्ठम् आभूषणम् अस्ति ।
[हाँ। शील ही सर्वश्रेष्ठ आभूषण है।]

प्र.1 (घ)किं शरीरम् आद्यं धर्मसाधनम् ?
उत्तर

आम् । शरीरं खलु आद्यं धर्मसाधनम् ।
[हाँ। शरीर निश्चय ही धर्म का पहला साधन है।]

प्र.1 (ङ)किं गुणानां सर्वदा एव आदरः भवति ?
उत्तर

आम् । गुणानां सर्वदा एव आदरः भवति ।
[हाँ। गुणों का सदा ही आदर होता है।]

प्र.1 (च)किं क्रियाशीलः एव विद्वान् भवति ?
उत्तर

आम् । यः क्रियावान् पुरुषः सः एव विद्वान् भवति ।
[हाँ। जो क्रियाशील पुरुष है, वही विद्वान् होता है।]

प्र.1 (छ)किम् अस्माभिः केवलं मनोरञ्जकानि वाक्यानि वक्तव्यानि ?
उत्तर

न । अस्माभिः हितकारकं मनोहारि च वचः वक्तव्यम् ।
[नहीं। हमें हितकारी और मन को भाने वाला वचन बोलना चाहिए।]

प्र.1 (ज)यः सदा सुखम् इच्छति, किं सः विद्यां प्राप्नोति ?
उत्तर

न । यः सदा सुखम् इच्छति सः विद्यां न प्राप्नोति ।
[नहीं। जो सदा सुख (आराम) ही चाहता है, वह विद्या नहीं पाता।]

वयम् अभ्यासं कुर्मः — पृष्ठ 92प्र.2 — पाठस्य आधारेण अधोलिखितानां प्रश्नानाम् उत्तराणि एकपदेन लिखन्तु

अभ्यासः
प्र.2 (क)आद्यं धर्मसाधनं किम् ?
उत्तर

शरीरम् ।
[शरीर।]

प्र.2 (ख)कीदृशं वचः मा ब्रूहि ?
उत्तर

दीनम् ।
[दीन (गिड़गिड़ाने वाला) वचन।]

प्र.2 (ग)श्रेष्ठम् आभूषणं किम् अस्ति ?
उत्तर

शीलम् ।
[शील अर्थात् सदाचरण।]

प्र.2 (घ)सर्वेषां मनुष्याणां माता का अस्ति ?
उत्तर

भूमिः (पृथिवी) ।
[भूमि अर्थात् पृथ्वी।]

प्र.2 (ङ)रत्नानाम् अन्वेषणं के कुर्वन्ति ?
उत्तर

ग्राहकाः ।
[ग्राहक लोग।]

वयम् अभ्यासं कुर्मः — पृष्ठ 92–93प्र.3 — पाठस्य आधारेण अधोलिखितानां प्रश्नानाम् उत्तराणि पूर्णवाक्येन लिखन्तु

अभ्यासः
प्र.3 (क)कः विद्वान् अस्ति ?
उत्तर

यः क्रियावान् पुरुषः सः विद्वान् अस्ति ।
[जो पुरुष क्रियाशील है, वही विद्वान् है।]

प्र.3 (ख)गुणिषु पूजास्थानं किम् ?
उत्तर

गुणिषु गुणाः एव पूजास्थानं भवन्ति, न च लिङ्गं न च वयः ।
[गुणवानों में गुण ही आदर के स्थान होते हैं, न लिङ्ग और न आयु।]

प्र.3 (ग)कः विद्यां न प्राप्नोति ?
उत्तर

यः सदैव सुखम् इच्छति, परिश्रमं न करोति, अलसः च अस्ति, सः विद्यां न प्राप्नोति ।
[जो सदा सुख ही चाहता है, परिश्रम नहीं करता और आलसी है, वह विद्या नहीं पाता।]

प्र.3 (घ)मनुष्यः विद्याम् अर्थं च कथं साधयेत् ?
उत्तर

मनुष्यः क्षणशः विद्यां कणशः च अर्थं साधयेत् ।
[मनुष्य को पल-पल का उपयोग करके विद्या और कण-कण जोड़कर धन अर्जित करना चाहिए।]

प्र.3 (ङ)कीदृशं वचनं दुर्लभम् ?
उत्तर

यत् वचनं हितकारकम् अपि स्यात् मनोरमम् अपि स्यात्, तादृशं वचनं दुर्लभम् ।
[जो वचन हितकारी भी हो और मन को भाने वाला भी हो, वैसा वचन दुर्लभ है।]

वयम् अभ्यासं कुर्मः — पृष्ठ 93प्र.4 — रेखाङ्कितपदानि आधृत्य प्रश्ननिर्माणं कुर्वन्तु

अभ्यासः
प्र.4 (क)शीलं परं भूषणम् । (रेखाङ्कितपदम् — शीलं)
उत्तर

किं परं भूषणम् ?
[सबसे श्रेष्ठ आभूषण क्या है?]

प्र.4 (ख)मनुष्यः पृथिव्याः सन्तानः अस्ति । (रेखाङ्कितपदम् — पृथिव्याः)
उत्तर

मनुष्यः कस्याः सन्तानः अस्ति ?
[मनुष्य किसकी सन्तान है?]

प्र.4 (ग)गुणिषु लिङ्गं वयः च न महत्त्वपूर्णम् । (रेखाङ्कितपदम् — गुणिषु)
उत्तर

केषु लिङ्गं वयः च न महत्त्वपूर्णम् ?
[किनमें लिङ्ग और आयु महत्त्वपूर्ण नहीं हैं?]

प्र.4 (घ)हितकारकं मनोहारि च वचः दुर्लभं भवति । (रेखाङ्कितपदम् — वचः)
उत्तर

हितकारकं मनोहारि च किं दुर्लभं भवति ?
[हितकारी और मन को भाने वाला क्या दुर्लभ होता है?]

वयम् अभ्यासं कुर्मः — पृष्ठ 93प्र.5 — पाठस्य आधारेण उदाहरणानुसारं समुचितं मेलनं कुर्वन्तु

अभ्यासः
प्र.5
वामस्तम्भःदक्षिणस्तम्भः
(क) क्षणशः कणशः साधयेत् (उदाहरणम् → विद्याम् अर्थं च)शरीरम्
(ख) सर्वश्रेष्ठम् आभूषणम्गुणाः
(ग) रत्नं न अन्विष्यति, तत्दुर्लभम्
(घ) आद्यं धर्मसाधनम्शीलम्
(ङ) हितकारकं मनोहारि च वचःविद्याम् अर्थं च
(च) पूजास्थानम्मृग्यते
उत्तर

पुस्तक में (क) का मेल उदाहरण के रूप में पहले से जोड़ा गया है — क्षणशः कणशः साधयेत् → विद्याम् अर्थं च। शेष इस प्रकार जुड़ेंगे —

क्रमःवामस्तम्भःमेलनम् (दक्षिणस्तम्भः)आधारभूता सूक्तिः
(क)क्षणशः कणशः साधयेत्विद्याम् अर्थं चक्षणशः कणशश्चैव विद्यामर्थं च साधयेत् ॥४॥ (उदाहरणम्)
(ख)सर्वश्रेष्ठम् आभूषणम्शीलम्शीलं परं भूषणम् ॥९॥
(ग)रत्नं न अन्विष्यति, तत्मृग्यतेन रत्नमन्विष्यति, मृग्यते हि तत् ॥२॥
(घ)आद्यं धर्मसाधनम्शरीरम्शरीरमाद्यं खलु धर्मसाधनम् ॥३॥
(ङ)हितकारकं मनोहारि च वचःदुर्लभम्हितं मनोहारि च दुर्लभं वचः ॥१०॥
(च)पूजास्थानम्गुणाःगुणाः पूजास्थानं गुणिषु न च लिङ्गं न च वयः ॥६॥

वयम् अभ्यासं कुर्मः — पृष्ठ 93प्र.6 — पाठात् अधोलिखितानां पदानां समानार्थकपदानि चित्वा लिखन्तु

अभ्यासः
प्र.6 (क)सुतः — ……………………
उत्तर

सुतः — पुत्रः । (यह उदाहरण पुस्तक में पहले से भरा हुआ है।)
[सुत = पुत्र, बेटा।]

प्र.6 (ख)प्रथमम् — ……………………
उत्तर

प्रथमम् — आद्यम् ।
[प्रथम = पहला।]

प्र.6 (ग)धनम् — ……………………
उत्तर

धनम् — अर्थम् (वित्तम्) ।
[धन = सम्पत्ति, रुपया-पैसा।]

प्र.6 (घ)अवस्था — ……………………
उत्तर

अवस्था — वयः ।
[अवस्था = आयु, उम्र।]

प्र.6 (ङ)वचनम् — ……………………
उत्तर

वचनम् — वचः ।
[वचन = बात, कथन।]

प्र.6 (च)आचरणम् — ……………………
उत्तर

आचरणम् — शीलम् ।
[आचरण = चरित्र, व्यवहार।]

वयम् अभ्यासं कुर्मः — पृष्ठ 94प्र.7 — उदाहरणानुसारम् अधोलिखितेषु वाक्येषु रेखाङ्कितपदानां विभक्तिं निर्दिशन्तु

अभ्यासः
प्र.7 (क)माता भूमिः पुत्रोऽहं पृथिव्याः । (रेखाङ्कितपदम् — पृथिव्याः)
उत्तर

पृथिव्याः — षष्ठी विभक्तिः, एकवचनम्, स्त्रीलिङ्गः । (यह उदाहरण पुस्तक में पहले से दिया हुआ है।)
[‘पृथ्वी का / की’ — सम्बन्ध बताने वाली षष्ठी विभक्ति, एकवचन।]

प्र.7 (ख)गुणाः पूजास्थानं गुणिषु न च लिङ्गं न च वयः । (रेखाङ्कितपदम् — गुणिषु)
उत्तर

गुणिषु — सप्तमी विभक्तिः, बहुवचनम्, पुंलिङ्गः ।
[‘गुणवानों में’ — अधिकरण बताने वाली सप्तमी विभक्ति, बहुवचन।]

प्र.7 (ग)शीलं परं भूषणम् । (रेखाङ्कितपदम् — शीलं)
उत्तर

शीलम् — प्रथमा विभक्तिः, एकवचनम्, नपुंसकलिङ्गः ।
[‘शील’ — कर्ता/उद्देश्य होने के कारण प्रथमा विभक्ति, एकवचन।]

प्र.7 (घ)क्षणशः कणशश्चैव विद्याम् अर्थं च साधयेत् । (रेखाङ्कितपदम् — विद्याम्)
उत्तर

विद्याम् — द्वितीया विभक्तिः, एकवचनम्, स्त्रीलिङ्गः ।
[‘विद्या को’ — कर्म होने के कारण द्वितीया विभक्ति, एकवचन।]

प्र.7 (ङ)सुखार्थिनः कुतो विद्या कुतो विद्यार्थिनः सुखम् । (रेखाङ्कितपदम् — विद्यार्थिनः)
उत्तर

विद्यार्थिनः — षष्ठी विभक्तिः, एकवचनम्, पुंलिङ्गः ।
[‘विद्यार्थी का’ — सम्बन्ध बताने वाली षष्ठी विभक्ति, एकवचन।]

प्र.7 (च)हितं मनोहारि च दुर्लभं वचः । (रेखाङ्कितपदम् — वचः)
उत्तर

वचः — प्रथमा विभक्तिः, एकवचनम्, नपुंसकलिङ्गः ।
[‘वचन’ — उद्देश्य होने के कारण प्रथमा विभक्ति, एकवचन।]

वयम् अभ्यासं कुर्मः — पृष्ठ 94प्र.8 — यत्र अग्रे स्वरः अस्ति तत्र अनुस्वारस्य स्थाने ‘म्’ लिखित्वा वाक्यानि पुनः लिखन्तु

अभ्यासः
प्र.8 (क)न रत्नं अन्विष्यति ।
उत्तर

न रत्नम् अन्विष्यति । (यह उदाहरण पुस्तक में पहले से भरा हुआ है।)
[रत्न नहीं ढूँढ़ता।]

प्र.8 (ख)शरीरं आद्यं खलु धर्मसाधनम् ।
उत्तर

शरीरम् आद्यं खलु धर्मसाधनम् ।
[शरीर निश्चय ही धर्म का पहला साधन है।]

प्र.8 (ग)वयं अद्यतनं पाठं पठामः ।
उत्तर

वयम् अद्यतनं पाठं पठामः ।
[हम आज का पाठ पढ़ते हैं।]

प्र.8 (घ)त्वं अस्माकं गृहं आगच्छ ।
उत्तर

त्वम् अस्माकं गृहम् आगच्छ ।
[तुम हमारे घर आओ।]

प्र.8 (ङ)अहं एकं प्रश्नं प्रष्टुं इच्छामि ।
उत्तर

अहम् एकं प्रश्नं प्रष्टुम् इच्छामि ।
[मैं एक प्रश्न पूछना चाहता हूँ।]

प्र.8 (च)गुणं अर्जयितुं अधिकं प्रयत्नं करोतु ।
उत्तर

गुणम् अर्जयितुम् अधिकं प्रयत्नं करोतु ।
[गुण अर्जित करने के लिए अधिक प्रयत्न कीजिए।]

योग्यताविस्तरः — पृष्ठ 94–95योग्यताविस्तरः

योग्यताविस्तरः
प्र.1मकारलेखनम् — यदा ‘म’कारात् (म्) परं व्यञ्जनवर्णः भवति, तदा ‘म’कारस्य (म्) स्थाने अनुस्वारः ( ं ) लेखनीयः । यदा ‘म’कारात् (म्) परं स्वरवर्णः भवति, तदा ‘म’कारः (म्) एव लेखनीयः ।
यथा — पुस्तकम् पठति = पुस्तकं पठति ।
पुस्तकम् अपठत् = पुस्तकम् अपठत् ।
उत्तर

नियमः — ‘म्’ के तुरन्त बाद व्यञ्जन हो तो ‘म्’ के स्थान पर अनुस्वार ( ं ) लिखिए; ‘म्’ के बाद स्वर हो तो ‘म्’ ही लिखिए।

मूल रूप‘म्’ के आगे क्या हैव्यञ्जन या स्वरलिखा जाएगा
पुस्तकम् पठतिपव्यञ्जनम्पुस्तकं पठति
पुस्तकम् अपठत्अस्वरःपुस्तकम् अपठत्
रत्नम् अन्विष्यतिअस्वरःरत्नम् अन्विष्यति
रत्नम् पश्यतिपव्यञ्जनम्रत्नं पश्यति
गृहम् आगच्छआस्वरःगृहम् आगच्छ
गृहम् गच्छतिगव्यञ्जनम्गृहं गच्छति
प्र.2सूक्तिः — सु + उक्तिः । शोभना + उक्तिः = सूक्तिः इति कथ्यते । एतासु सूक्तिषु जीवनमूल्यानि सन्निहितानि भवन्ति । एताः सूक्तयः अस्मान् जीवने उन्नत्यर्थं प्रेरयन्ति । संस्कृतसाहित्यम् एताभिः सूक्तिभिः परिपूर्णम् अस्ति ।
उत्तर

सूक्तिः = सु + उक्तिः — अर्थात् शोभना उक्तिः (सुन्दर कथन)। ‘सु’ उपसर्ग का अर्थ है — अच्छा, शोभन; ‘उक्तिः’ का अर्थ है — कहा हुआ वचन।

प्र.3अत्र एताः सूक्तयः विविधेभ्यः ग्रन्थेभ्यः संगृहीताः । तेषां ग्रन्थानां संक्षिप्तः परिचयः अत्र दीयते — अथर्ववेदः, कुमारसम्भवम्, पञ्चतन्त्रम्, उत्तररामचरितम्, नीतिशतकम्, किरातार्जुनीयम् ।
उत्तर

पाठ की सूक्तियाँ छह ग्रन्थों से ली गई हैं। पुस्तक में दिया गया परिचय इस प्रकार है —

ग्रन्थःरचयितास्वरूपम्विषयः (पुस्तकानुसारम्)
अथर्ववेदःअपौरुषेयः (वेदः)वेदःचारों वेदों में से एक। इसमें विविध स्तुतियाँ, अर्थशास्त्र, चिकित्साशास्त्र, तन्त्रविद्या, विज्ञान और दर्शन वर्णित हैं।
कुमारसम्भवम्महाकविः कालिदासःमहाकाव्यम्शिव-पार्वती के विवाह तथा कुमार कार्तिकेय के जन्म की कथा।
पञ्चतन्त्रम्विष्णुशर्मानीतिग्रन्थःपाँच प्रकरण हैं; पशु-पक्षियों की कथाओं के माध्यम से नैतिक शिक्षा दी गई है।
उत्तररामचरितम्महाकविः भवभूतिःनाटकम्संस्कृत नाटकों में सुप्रसिद्ध; भगवान् श्रीराम के राज्याभिषेक के बाद के जीवन का चरित वर्णित है।
नीतिशतकम्भर्तृहरिः (उज्जयिनी के राजा)शतककाव्यम्उन्होंने तीन शतक-काव्य रचे; नीतिशतक नीतिशास्त्र का प्रसिद्ध ग्रन्थ है।
किरातार्जुनीयम्महाकविः भारविःमहाकाव्यम्किरात-वेशधारी शिव तथा अर्जुन की कथा वर्णित है।

परियोजनाकार्यम् — पृष्ठ 95परियोजनाकार्यम् (प्रकल्प-कार्य)

परियोजनाकार्यम्
प्र.1अन्तर्जालस्य (Internet) साहाय्येन एतादृशीनां प्रेरणादायिकानां दशानां सूक्तीनां सङ्ग्रहणं कृत्वा भित्तिपत्रम् एकं रचयन्तु ।
उत्तर

यह करके दिखाने वाला कार्य है। एक चार्ट-पेपर लीजिए, ऊपर शीर्षक लिखिए — ‘सुभाषितानि — दश प्रेरणादायिन्यः सूक्तयः’ — और नीचे दस खाने बनाकर हर खाने में एक सूक्ति, उसका हिन्दी अर्थ तथा एक छोटा चित्र दीजिए।

नमूना उत्तर (दस सूक्तियाँ, जिन्हें आप सीधे उतार सकते हैं) —

क्रमःसूक्तिःहिन्दी अर्थग्रन्थः
१उद्यमेन हि सिध्यन्ति कार्याणि न मनोरथैःकाम परिश्रम से सिद्ध होते हैं, केवल इच्छा करने से नहींहितोपदेशः
२सत्यमेव जयते नानृतम्सत्य की ही विजय होती है, असत्य की नहींमुण्डकोपनिषद्
३विद्या ददाति विनयम्विद्या विनम्रता देती हैहितोपदेशः
४परोपकाराय सतां विभूतयःसज्जनों की सम्पत्ति परोपकार के लिए होती हैसुभाषितम्
५वसुधैव कुटुम्बकम्सारी पृथ्वी ही एक परिवार हैमहोपनिषद्
६अहिंसा परमो धर्मःअहिंसा सबसे बड़ा धर्म हैमहाभारतम्
७मातृदेवो भव, पितृदेवो भवमाता को देव मानो, पिता को देव मानोतैत्तिरीयोपनिषद्
८क्रियासिद्धिः सत्त्वे भवति महतां नोपकरणेबड़ों की सफलता उनके सामर्थ्य से होती है, साधनों से नहींसुभाषितम्
९सर्वे भवन्तु सुखिनः, सर्वे सन्तु निरामयाःसब सुखी हों, सब निरोग होंसुभाषितम् / शान्तिपाठः
१०आलस्यं हि मनुष्याणां शरीरस्थो महान् रिपुःआलस्य मनुष्यों का शरीर में बैठा हुआ सबसे बड़ा शत्रु हैसुभाषितम्
प्र.2स्वमातृभाषायां प्रसिद्धाः कतिचन सूक्तीः लिखन्तु ।
उत्तर

यहाँ आपको अपनी मातृभाषा की कहावतें/सूक्तियाँ लिखनी हैं। अच्छे उत्तर में — (1) सूक्ति ज्यों-की-त्यों, (2) उसका अर्थ, और (3) पाठ की जिस संस्कृत सूक्ति से वह मिलती है उसका नाम — तीनों हों।

नमूना उत्तर (हिन्दी की प्रसिद्ध सूक्तियाँ) —

मातृभाषा (हिन्दी) की सूक्तिअर्थपाठ की मिलती-जुलती सूक्ति
बूँद-बूँद से घड़ा भरता हैथोड़ा-थोड़ा करके ही बड़ा संग्रह होता हैक्षणशः कणशश्चैव विद्यामर्थं च साधयेत्
पहला सुख निरोगी कायासबसे पहला सुख स्वस्थ शरीर हैशरीरमाद्यं खलु धर्मसाधनम्
कथनी से करनी भलीकहने से करना अच्छा हैयस्तु क्रियावान् पुरुषः स विद्वान्
जो सोवत है सो खोवत हैआलसी सब कुछ गँवा देता हैसुखार्थिनः कुतो विद्या
ऐसी बानी बोलिए, मन का आपा खोय।
औरन को सीतल करे, आपहु सीतल होय॥
ऐसी वाणी बोलिए जो दूसरों को भी शीतल करे और स्वयं को भीहितं मनोहारि च दुर्लभं वचः
हीरा मुख से ना कहे, लाख टका मेरो मोलगुणी अपनी बड़ाई स्वयं नहीं करतान रत्नमन्विष्यति, मृग्यते हि तत्
प्र.3एताः सूक्तीः पठित्वा भवतां मनसि कः विचारः उत्पद्यते इति स्वभाषया लिखन्तु ।
उत्तर

अपने विचार का प्रश्न — एक सूक्ति, उसका कारण और अपना संकल्प लिखिए।

नमूना उत्तर — मुझे सबसे अधिक ‘यस्तु क्रियावान् पुरुषः स विद्वान्’ ने प्रभावित किया। पढ़ी हुई बात जब तक आचरण में न उतरे, तब तक वह केवल बोझ है — ‘ज्ञानं भारः क्रियां विना’। मैं स्वच्छता के बारे में जानता था, पर कक्षा में गिरा कागज़ नहीं उठाता था; अब उठाऊँगा। पाठ का शीर्षक ‘हितं मनोहारि च दुर्लभं वचः’ भी सिखाता है कि सच को मीठे ढंग से कहना चाहिए।

कार्यकलापः — पृष्ठ 95कार्यकलापः (क्रियाकलाप)

कार्यकलापः
प्र.1एताः सूक्तीः कण्ठस्थीकृत्य कक्षायां श्रावयन्तु ।
उत्तर

यह कण्ठस्थ करके सुनाने का कार्य है — लिखित उत्तर नहीं। प्रतिदिन दो सूक्तियाँ अर्थ सहित याद कीजिए और कक्षा में स्पष्ट उच्चारण से सुनाइए।

नमूना उत्तर (कक्षा में सुनाने का क्रम) —

दिवसःकण्ठस्थीकरणीयाः सूक्तयःएकवाक्ये सन्देशः
प्रथमे दिने१, २भूमि हमारी माता है; गुण स्वयं पहचान बुला लाते हैं
द्वितीये दिने३, ४स्वस्थ शरीर पहला साधन; पल-पल का सदुपयोग
तृतीये दिने५, ६आराम और विद्या साथ नहीं; आदर गुण से
चतुर्थे दिने७, ८स्वाभिमान रखो; क्रिया ही विद्वत्ता है
पञ्चमे दिने९, १०शील सबसे बड़ा गहना; हितकर और मधुर वचन दुर्लभ

Chapter 8 of 13 – Sanskrit

Also for This Chapter

NCERT Solutions Class 7 Sanskrit Chapter 8 Hitam Manohari Cha Durlabham Vachah – Overview

ClassClass 7
SubjectSanskrit
Chapter8 – Hitam Manohari Cha Durlabham Vachah
Session2027
FormatFull answers on this page + PDF

NCERT Solutions Class 7 Sanskrit Chapter 8 – FAQs

Where can I download NCERT Solutions Class 7 Sanskrit Chapter 8 Hitam Manohari Cha Durlabham Vachah PDF?

Read every answer on this page, or download the free PDF from the table at the top.

Is this for the 2027 session?

Yes, it follows the latest NCERT Class 7 Sanskrit book for 2027.

How many questions are solved in NCERT Class 7 Sanskrit Chapter 8?

All questions of the chapter – the in-text questions, activities and the end-of-chapter exercises.

How should I use these solutions?

Read the chapter in the NCERT book first, attempt the questions yourself, then check your answers here.

Official website: ncert.nic.inNational Council of Educational Research and Training publishes date sheets, admit cards and results here
Visit

Ask a question

?

Loading comments…